گزارش/ راضیه وجودی به گزارش پایگاه خبری صدای آناک / زنان جامعه ما از توانایی بالایی برخوردار هستند، و می توانند در کنار مدیریت کار منزل شغل دومی را به خوبی اداره کنند آن هم خبرنگاری که نیاز به زمان دقت و مهارت دارد. چند شغله بودن زنان و مادران در کنارمدیریت خانه بدیهی نیست […]
گزارش/ راضیه وجودی
به گزارش پایگاه خبری صدای آناک / زنان جامعه ما از توانایی بالایی برخوردار هستند، و می توانند در کنار مدیریت کار منزل شغل دومی را به خوبی اداره کنند آن هم خبرنگاری که نیاز به زمان دقت و مهارت دارد.
چند شغله بودن زنان و مادران در کنارمدیریت خانه بدیهی نیست اما با وجود داشتن فرزند کوچکی که تازه به دنیا امده که هر لحظه و به موقع به تغذیه از شیر مادر نیاز دارد این امر سخت است.
برای شنیدن حرف های یکی از این بانوان پر تلاش و چهره آشنای رسانه و مطبوعات به سراغ خانم پروین امینی رفتیم تا بشنویم آنچه تصورش برای ما سخت است، اما او عاشقانه و خالصانه دو شغل را با بچه داری همسان کرده سخت می کوشد.
پروین از وضعیت شغلی وخانوادگی خود خوشحال است و خدارا شکر میکند که همیشه و در هر ساعتی توانسته است برای خود و خانواده خودایفای نقش کند، نقش های شغلی و خانوادگی به طور همزمان باعث تداخل نقش می شود، گاهی این تداخل مانع ایفای صحیح نقش ها می شودو تعارض کار،خانواده به وجود می آید.
وی معتقد است زنان بیش از مردان به علت انتظارات نقش خانوادگی دچار تعارض خانواده و کار می شوند.همچنین در ادمه حرف هایش می گوید:مجرد یا متاهل بودن دو معلمی متفاوتی می باشدکه هر کدامی موانعی بر سر راه ما دارد به نظر من متاهل بودن پایان کار زندگی یا دست از کار کشیدن نیست، بلکه شروع یک زندگی تازه و، وارد شدن به عرصه مسئولیتی که نه می توان گفت مشکلات بلکه مسئولیت های شیرین زندگی باشد که این مادر جوان سعی کرده است آن را به عنوان مشکل خطاب نکند تا امواج منفی را وارد زندگی خود نکند،بلکه آن را مسئوایتی شیرین زندگی می داند.
پروین امینی از سال ۱۳۸۰کار خبر نگاری را از روزنامه ارک تبریزآغاز کرده بعد از آن سر پرستی روز نامه ابرار و اعتماد را بر عهده داشت و از سال ۸۶سرپرست روز نامه امتیازبه صورت مجزا شروع به فعالیت نموده است موفقیت های پی در پی خود در حوزه رسانه و مطبوعات را مدیون تلاش و حمایت خانواده خود می داند وبه داشتن چنین همسری افتخار می کند از همسر خود به عنوان یک دوست و حامی دلسوز یاد می کند، که در تمام سختی ها و موانع سعی کرده است واژه نگرانی را ار فرهنگ لغاتش حذف کند.
در این میان دوباره به شغل خبرنگاری اشاره می کنم، چه سختی هایی برایت دارد، خبرنگاری و بچه داری و مشکلات خانه ،بازبا همان لبخند به بودن خدا در کنارش اشاره می کند و می گوید من در در روز های آخر بارداریم نیز همکا رانم شاهد حضور من در اداره و جلسات بودند و هیچ گلایه ایی نداشتم، خواهرم سمیه طی این دوسال کنارم بود و پسرم و من را حمایت کرده، اوبه همکاران خبری خود توصیه می کند وقتی پشتیبانی چون خدا و حمایت گری چون خانواده دارند از هیچ مشکلی هراس نداشته باشند.
تعجب می کنم با تمام حجم کاری که بر دوش دارد، پسرش را برهمچنان بغل گرفته سرش را تکان می دهد، و در ادامه می گوید،مادر که شدی باید تغییر کنی، باید دنیایت را تغییر دهی و جور دیگر ی به زندگی نگاه کنی، مهربانی و گذشت و فداکاری را سر لوحه زندگی ات قرار بدهی و جور دیگر به زندگی نگاه کنی، اگر یک پادر بتواند چنین تغییری را در زندگی خود به وجود بیاورد آنوقت توانسته برای فرزندش مادری کند،یک مادر شاغل برای خودش زمان و وقت مشخصی ندارد ولذت مادر بودن در همین شلوغی های زندگی است، که خانواده از وی نهایت رضایت را داشته و فرزندی به مراتب شایسته تربیت کند وبه جامعه تحویل دهند، از زمانی که مادر شده ام تا نیمه های شب پشت سیستم نشسته خبر نوشته ام، می خوام وقتی پسرم بزرگ شد از من حرمت خانواده و قلم را آموخته باشد ، زیرا که نوزادان امروز خبر نگاران فردا هستند.
