چرا تبریز شهر بدون گداست:بازدید مسئولین شورای شهر و شهرداری شهرآمل از شهر تبریز* شهر بدون گدا *
چرا تبریز شهر بدون گداست:بازدید مسئولین شورای شهر و شهرداری شهرآمل از شهر تبریز* شهر بدون گدا *

شهر تبریز سال‌هاست که به عنوان “شهر بدون گدا” شناخته شده و این عنوان تبریز را در میان شهرهای هم‌ سطح خود، زبانزد خاص و عام کرده است. به گزارش پایگاه خبری صدای آناک به نقل از امور ارتباطات اداره کل سلامت وامور اجتماعی شهرداری تبریز، دکتر محمد حسین حسن زاده مدیر کل مرکز سلامت […]

شهر تبریز سال‌هاست که به عنوان “شهر بدون گدا” شناخته شده و این عنوان تبریز را در میان شهرهای هم‌ سطح خود، زبانزد خاص و عام کرده است.

به گزارش پایگاه خبری صدای آناک به نقل از امور ارتباطات اداره کل سلامت وامور اجتماعی شهرداری تبریز، دکتر محمد حسین حسن زاده مدیر کل مرکز سلامت ضمن خوش آمدگویی در طی این دیدار به وظایف این مجموعه در حوزه های درمان، طب کار و اطلاع رسانی و ارتقاء آگاهی و حفظ و صیانت از سلامت پرسنل شهرداری و شهروندان اشاره نمود و گفت: درمانگاههای شهرداری بر حسب مسئولیت و وظیفه در حوزه درمان بطور شبانه روزی برای عموم خدمت رسانی میکنند.  
مدیر کل سلامت و امور اجتماعی تشریح کرد: اینکه بگوییم پدیده تکدی گری در تبریز اصلا وجود نداشته و یا وجود ندارد، صحیح نیست، چرا که این پدیده در این کلانشهر به همت مردم و نهادهای متولی ساماندهی شده است، تبریز علاوه بر داشتن عنوان «شهر بدون گدا»، به عنوان شهر تمیز و شهر بدون معتاد متجاهر نیز شناخته شده و این عناوین، از رفتارها و عملکرهای اجتماعی مناسب در این شهر حکایت دارد.
حسن زاده با تاکید بر اینکه تبریز شهر بدون گدا است خاطر نشان کرد: این امر ریشه در فرهنگ مردم و وجود خیریه‌هایی با سابقه چندین ساله در این شهر دارد که مردم رابطه تنگاتنگی با پدیده تکدی گری دارند، یعنی دو عامل درخواست کننده و کمک کننده نقش تعیین کننده ای در این خصوص دارند؛ تا زمانی که کمک کننده ای نباشد، درخواست کننده ای هم به وجود نخواهد آمد. به عبارتی دیگر، ساماندهی متکدیان بدون کمک مردم امکان پذیر نیست و اگر مردم کمک های خود را به طور کامل از این افراد قطع کنند آنان دیگر انگیزه ای برای گدایی نخواهند داشت  و رمز موفقیت شهر تبریز بر این اساس است.
حسن زاده با اشاره به اینکه که مرکز ماده ۱۶ فعالیت‌های جدی را در زمینه جمع آوری معتادان و ترک دادن آن‌ها انجام داده است افزود: شهرداری نیز هزینه نگه‌داری و تامین ارزاق معتادان که در خیابان مشاهده شده یا با اطلاع خانواده‌هایشان به این مرکز آورده شوند، تامین می‌کند که البته موفقیت در این امر مرهون تلاش‌های جمعی اعم از استانداری، بهزیستی، دانشگاه علوم پزشکی و دیگر دستگاه‌ها است.
در ادامه اصمعی از موسسه خیریه حمایت از مستمندان افزود: موسسه خیریه حمایت از مستمندان از این سازمان های مردم نهادی است که نزدیک ۵۰ سال سابقه فعالیت در عرصه اجتماعی و خیرخواهانه دارد که هدف اصلی از تشکیل این موسسه، جلوگیری از تکدی گری در شهر وحمایت از خانواده های نیازمند است که ماموران در ۲ شیفت صبح و بعد از ظهر، متکدیان را جمع آوری کرده و به موسسه هدایت می کنند تا پس از بررسی اگر نیازمند واقعی باشند پذیرش و در غیر این صورت از آنها تعهد گرفته و در صورت تکرار به نیروی انتظامی معرفی شوند.
 وی ادامه داد: تکدی‌گری ضمن این‌که ممکن است یک پدیده حرفه‌ای باشد و تعدادی از افراد به صورت سازمان یافته به این کار دست بزنند، با یک پدیده‌ی اجتماعی از جمله “فقر” هم در ارتباط است، فقر خروجی‌هایی دارد که بزهکاری، طلاق، اعتیاد و همچنین تکدی‌گری از جمله آن است.
دکتر نوابی مسئول موسسه فرزندان رحمت اظهار داشت: تبریز، شهری است که سبک زندگی مردمش متاثر از یک سری متغیرهای اعتقادی و فرهنگی است، مردم تبریز شاید شرایط سخت را تحمل کرده و تاب‌آوری خود را ارتقا دهند اما نتوانند دست خود را جلوی دیگران دراز کنند؛ این موضوع با یک عنصر فرهنگی قدرتمند ارتباط دارد و برگرفته از آموزه‌های دینی، اجتماعی و تربیتی است، مردم تبریز با باور اینکه کمک مستقیم به گدایان باعث افزایش تعداد آنها می شود و وجود این افراد چهره شهرمان را زشت می کند به گدا کمک نمیکنند و در این راستا کمک های خود را به خیره هایی از جمله صنوق حمایت از مستمندان تحویل می دهند. و به این باورند، اگر کمک های مالی از طریق نهاد‌های حمایتی از قبیل کمیته امداد و موسسات خیریه انجام بگیرد به دست نیازمندان واقعی می رسد.
او برنامه‌ریزی‌های شهرداری تبریز و اقدامات استانداری آذربایجان شرقی و حمایت عالی دادگستری را در جلوگیری از تکدی‌گری در تبریز موثر عنوان کرده و می‌گوید: شناسایی این افراد در زمینه سامان‌دهی به کودکان کار بنا به موضوع مساله وظایف بین سازمان‌ها تقسیم شده، به طور مثال اگر کودک فاقد سرپناه مشخص است، قانون‌گذار وظیفه تعیین سرپناه برای این کودکان را به سازمان بهزیستی محول کرده، اما در زمینه جمع‌آوری باندها و گروه‌های هدایت کننده جریان کودکان کار این وظیفه به سایر ارگان‌ها همچون نیروی انتظامی و قوه قضائیه واگذار شده است.