اهمیت زیادى دارد و در سایه همین اتحاد نیرومند و مقدس، و جمعیت فشرده و هماهنگ بود که مسلمانان در صدر اسلامتوانستند در برابر آن همه دشمنان فراوان، ایستادگى به خرج دهند. آریاسلامبه آنها گفته بود: «وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِیعاً وَ لاتَفَرَّقُوا»؛ (همگى به ریسمان خدا[قرآن و اسلامو هر گونه وسیله رحمت] چنگ بزنید […]
اهمیت زیادى دارد و در سایه همین اتحاد نیرومند و مقدس، و جمعیت فشرده و هماهنگ بود که مسلمانان در صدر اسلامتوانستند در برابر آن همه دشمنان فراوان، ایستادگى به خرج دهند. آریاسلامبه آنها گفته بود: «وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِیعاً وَ لاتَفَرَّقُوا»؛ (همگى به ریسمان خدا[قرآن و اسلامو هر گونه وسیله رحمت] چنگ بزنید و پراکنده نشوید) و به این وسیله آنها را صریحاً از پراکندگى نهى کرده بود.
اسلام به اندازه اى نفاق را منفور شمرده که در ردیف عذابهاى آسمانى قرار داده و مى گوید: «قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَى اَنْ یَبْعَثَ عَلَیْکُمْ عَذَاباً مِنْ فَوْقِکُمْ اَوْ مِنْ تَحْتِ اَرْجُلِکُمْ اَوْ یَلْبِسَکُمْ شِیَعاً وَ یُذِیقَ بَعْضَکُمْ بَاْسَ بَعْض»؛ (بگو: او قادر است که از بالا یا از زیر پاى شما، عذابى بر شما بفرستد یا به صورت دسته هاى پراکنده شما را به هم بیامیزد و طعم جنگ [و اختلاف] را به هر یک از شما به وسیله دیگرى بچشاند!).
اسلام یک دشمنى آشتى ناپذیر با «اختلاف طلبان» دارد و صریحاً مى گوید: «اِنَّ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَ کَانُوا شِیَعاً لَسْتَ مِنْهُمْ فِی شَیْء اِنَّمَا اَمْرُهُمْ اِلَى اللهِ»؛ (کسانى که آیین خود را پراکنده ساختند، و به دسته هاى گوناگون [و مذاهب مختلف] تقسیم شدند، تو هیچ گونه رابطه اى با آنها ندارى! سر و کار آنها تنها با خدااست).
در جاى دیگر اختلاف و پراکندگى را یکى از علائم «شرک» شمرده و مى گوید: «وَ لاتَکُونُوا مِنْ الْمُشْرِکِینَ مِنْ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَ کَانُوا شِیَعاً کُلُّ حِزْب بِمَا لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ»؛ (و از مشرکان نباشید، از کسانى که دین خود را پراکنده ساختند و به دسته ها و گروهها تقسیم شدند! و [عجب این که] هر گروهى به آنچه نزد آنهاست [دلبسته و] خوشحالند!).
در نهایت توصیه اسلامبه وحدت و یکپارچگی است و مى گوید:
«ان الشّاذَّ مِنَ الْغَنَمِ للذّئب»؛ (گوسفندان تک رو طعمه گرگانند).
صمدخلیلی
مشاورفرهنگی راه وشهرسازی آذربایجانشرقی
