دیگران با نداشته های شان چه می کنند،  ما با داشته های مان چه می کنیم؟!
دیگران با نداشته های شان چه می کنند،  ما با داشته های مان چه می کنیم؟!

عصر پاییزی است و مسابقات استانی اسکیت در مجتمع تفریحی – رفاهی سایمان در حال برگزاری است و صدای تشویق های نظاره گران در سالن حال و هوایی دیگر خلق کرده، با نظر به جمع آنان، در یک آن، با دیدن نو نهال افتخار آفرین سنگ نورد شهر اولین ها و خانواده ورزشی اش، بهانه […]

عصر پاییزی است و مسابقات استانی اسکیت در مجتمع تفریحی – رفاهی سایمان در حال برگزاری است و صدای تشویق های نظاره گران در سالن حال و هوایی دیگر خلق کرده، با نظر به جمع آنان، در یک آن، با دیدن نو نهال افتخار آفرین سنگ نورد شهر اولین ها و خانواده ورزشی اش، بهانه ای می یابم تا با گفتگویی کوتاه و صمیمی، علت عدم حضور او در فستیوال بین المللی کرمانشاه را جویا شوم و از برنامه های آتی اش مطلع باشم، برای آشنایی بیش تر شهروندان با این ورزشکار نونهال آذربایجانی، سؤالات گنجانده شده در متن را بهانه شروع کار خود قرار می دهم، جزئیات بیش تر را از زبان این خانواده مستعد و ورزشی بشنویم…

در معرفی و چگونگی آشنایی با این رشته می گوید: کوثر ملکی هستم، ۱۰ ساله ام و رشته ورزشی من سنگ نوردی است، این رشته را از سه سالگی با مربیگری پدرم شروع کرده ام و از هفت سالگی، آن را به شکل حرفه ای ادامه داده ام و بهتر است یاد آور شوم در کنار مربیگری پدرم، در این راه، مادرم نیز، زحمات زیادی را متحمل شده است.

این نونهال افتخار آفرین در ادامه با بیان اینکه رشته سنگ نوردی در سه ماده، سرعت، بلدرینگ و سر طناب انجام می شود، در پاسخ به بود یا نبود افتخارات ورزشی خود، ادامه می دهد: من در ماده سر طناب فعالیت می کنم و در هفت سالگی اولین رکورد جهانی ام را در طبیعت زده ام و در چهار دوره شرکت کرده ام، در مسابقات سپان تهران، مقام سوم کشوری، در مسابقات قزوین، مقام دوم، در مسابقات زنجان که استانی بود، مقام سوم و در مسابقات سردرود تبریز نیز مقام اول را کسب کرده ام.

هر وقت، تجهیزات و امکانات ورزشی ام، آماده شود، به عنوان اولین نونهال جهان،  به بزرگ ترین دیوار آهکی جهان با ارتفاع ۱۲۰۰ متر صعود خواهم کرد

ملکی در ادامه، در پاسخ به چگونگی برنامه های ورزشی آتی و بود یا نبود حمایت های ورزشی از خود، ابراز می دارد: مصمم هستم به بزرگ ترین دیوار آهکی جهان با ارتفاع ۱۲۰۰ متر صعود کنم و به عنوان اولین نونهال، رکورد جهانی را بزنم، به خاطر همین تصمیم ام، هر روز، بعد از انجام تکالیف مدرسه و اندکی استراحت، جهت تمرین، همراه پدرم به سالن سنگ نوردی می روم و معمولاً چهار ساعت تمرین می کنم و به محض آماده و کامل شدن تجهیزات و امکانات ورزشی ام، این هدفم را عملی خواهم کرد. اما در مورد حامیان و مشوّقانم باید بگویم که اولین مشوّق ام، مادرم می باشد و در این راه، زحمات زیادی را متحمل شده است، در مورد نحوه حمایت های ورزشی ام نیز بهتر است بگویم، با اینکه در جامعه و شهرمان، افراد زیادی مرا به عنوان قهرمان صخره نوردی می شناسند، اما متأسفانه تا حالا حمایت شایسته ای از من انجام نشده است و تنها حامی من پدر و مادرم می باشد.

به محض اطلاع از تصمیم قطعی این نونهال ورزشکار، علت عدم شرکت او در فستیوال بین المللی کرمانشاه را جویا می شوم و در پاسخ به آن، اندکی مکث کودکانه می کند و سرش را پایین می اندازد و با بغض کودکانه و دخترانه اش می گوید، نشد ….. و دیگر هیچ نمی گوید…

اینجاست که بغض مادرش، با شنیدن صحبت های صمیمانه و مزیّن شده به هزاران امید و آرزوی کوثر، در گلو می شکند و اجازه می خواهد تا با همراهی دخترش، به این سؤال پاسخ دهد، نگرانی و دلهره نهفته در چشمان این مادر جوان، اشتیاق به یافتن جواب سؤالم را دو چندان می کند و بی آنکه پرسشی دیگر بپرسم، با تمام حواسم گوش به دل گویه هایش می سپارم.

 

کوثر اولین نونهال در جهان است که در طبیعت در رشته سرطناب، آن هم در سن هفت سالگی توانسته با جرئت و جسارت به ارتفاعات متعدد صعود کند

همان طور که کوثر، خودش گفت، سنگ نوردی و صخره نوردی شامل سه رشته سرعت، بولدرینگ و سرطناب است و کوثر اولین نونهال در جهان است که در طبیعت در رشته سرطناب، آن هم در سن هفت سالگی توانسته با جرئت و جسارت به ارتفاعات متعدد صعود کند، و به جرئت می توانم بگویم که در دنیا به جز کوثر، بقیه نونهالان فعال در این رشته که قادر باشند به شکل حرفه ای عمل کنند، کم تر از ۱۰ سال نداشته اند و ندارند، در حالی که کوثر از هفت سالگی به شکل حرفه ای کارش را انجام می دهد، خودش به کوییکس می رود و قرقره می بندد و با جرئت کم نظیرش صعود و فرود می کند و جا دارد متذکر شوم که این موضوع، جز با پشتیبانی، زحمات و آموزش های پدر تلاشگر و ورزشکارش نمی توانست محقق شود، هر چند من هم در کنار آن ها، متحمل ترس و اضطراب بوده ام، اما موفقیت کوثر، در سایه تمرینات منظم همسرم در نقش یک مربی خِبره و متبحّر بوده، و می باشد.

این مادر ورزشکار و ورزش دوست صخره نورد در ادامه با تکیه بر برنامه های آتی نونهال قهرمان خود، اظهار می دارد: همان طور که کوثر اشاره کرد، مسابقات کشوری که در دهه فجر برگزار خواهد شد، فرصتی دوباره برای کسب مقام اول کشوری برای کوثر است و از هم اکنون با پشتکار مضاعف و بیش از پیش، تمرینات خود را انجام می دهد تا خود را آماده این مسابقات بکند، اما حقیقت امر این است که متأسفانه او به خاطر نبود حمایت های مالی مناسب و مستمر، هنوز آمادگی لازم برای شرکت در مسابقات بهمن ماه را به دست نیاورده است و تنها عامل این امر نیز، مشکلات مالی است، چون ما به خاطر حادثه پیش آمده غیر منتظره ناشی از آتش سوزی محل کار همسرم و متحمل شدن خسارات مالی وی، به تنهایی نمی توانیم از نظر تغذیه و انجام تمرینات منظم کوثر، برنامه ریزی مناسبی انجام دهیم، چون این رشته، واقعاً هزینه بر است و نیازمند تجهیزات پر هزینه می باشد و با نظر به وضعیت بازار فعلی، تقریباً قیمت لوازم ورزشی کوثر، سه برابر شده، و ما مجبوریم به علت تمرین های زیاد کوثر، مدام کفش ها، وسایل، تجهیزات هاردنست و طناب کوثر را تعویض کنیم، چون در تمرین سالنی و طبیعت این تجهیزات به سرعت، مستهلک می شوند و متأسفانه تعویض آن ها، بسیار هزینه بر می دارد و تقریباً هر تعویض، چند میلیون می شود و متأسفانه با شرایط فعلی مان، قادر به تأمین یا تعویض این تجهیزات ضروری که برای حفظ ایمنی و جان کوثر لازم است و هر سال باید تعویض شوند، نیستیم.

سپس در ادامه در پاسخ به بود یا نبود اسپانسر ورزشی برای کوثر، سری تکان می دهد و می گوید: فعلاً به غیر از مدیریت مدرسه نیکو، سرکار خانم پایدار، اسپانسری نداریم و ایشان برای هزینه های کوثر و خواهرش، ریالی از ما دریافت نکرده اند و با حمایت های مالی ما را همراهی کرده اند و جا دارد همین جا از صمیم قلب مان از ایشان تشکر کنیم، البته جا دارد متذکر شوم، شهرداری با حمایت ها و پیگیری های دکتر فرج محمد قلی زاده؛ رئیس سابق کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای اسلامی شهر تبریز، یک دوره حمایت کرد، اما متأسفانه حمایت اش منتهی به همان یک بار بود و بعد از آن، حمایتی از سوی شهرداری ندیدیم و هم اکنون بعد از شهرداری، اولین و آخرین فرد حامی، مدیریت مدرسه نیکوست و در این راستا از مسؤولان شهری و استانی انتظار داریم با حمایت از این نونهال، مایه دلگرمی و پشت گرمی کوثر باشند، چون کوثر استعداد فوق العاده ای دارد، اما متأسفانه حمایت نمی شود، البته بهتر است، یاد آور شوم که در اوایل کوهنوردان شهرمان، از کوثر حمایت می کردند، اما بعدها این حمایت ها نیز قطع شد، حتی برای حمایت از کوثر، کانالی در اینستاگرام باز کردم، اما جواب مناسبی دریافت نکردم، حال نیز از شهرهای شیراز و تهران حامیانی اعلام آمادگی کرده اند، اما ما به خاطر تعصب خاص مان به تبریز، قبول نکرده ایم و اینجا مانده ایم و همچنان منتظر اسپانسر از شهر و آذربایجان پیشگام و پیشرو در زمینه های متعدد هستیم و یقین دارم که روزی موفق خواهیم شد.

 

این مادر چشم به راه موفقیت جهانی نونهالش با تکیه بر حضور و شرکت کوثر در برنامه دخترانه شبکه سه و مطرح سازی مشکلات وی در آن برنامه ادامه می دهد: هدف ما از حضور کوثر در آن برنامه، معرفی این نونهال و امثال او به جامعه ورزشی و فدراسیون بود تا آنان واقف بر وجود چنین استعدادهای بزرگی باشند، اما متأسفانه برکامه شرکت در این برنامه و مطرح کردن مشکلات کوثر در آن برنامه، هنوز کسی از فدراسیون، پیگیر این موضوع نبوده است. از این رو، از مسؤولان انتظار داریم با حمایت های شایسته خود از کوثر و تخصیص سالن اختصاصی به او، همراه واقعی برای شکوفایی این استعداد باشند. چون  ما در مرزداران ساکن هستیم و زمانی که پدرش همراه او نباشد، من او را به سالن می رسانم و این کار با وجود کیانا، خواهر کوچک کوثر که او نیز از ورزشکاران همین رشته است، برایم خیلی سخت است. از این رو، عاجزانه درخواست می کنم در صورت امکان، از طرف فدراسیون، مربیان بهتر و مجرّب تر از ما یعنی من و همسرم، برای کوثر بدهند و این گونه نشود که او بار دیگر،  به علت بیماری و عدم توانایی همراهی من با کوثر، او از شرکت و حضور در برنامه استعداد یابی باز ماند، به نظرم مسؤولان دلسوز و حامی نونهالان، نوجوانان و جوانان و تلاشگر برای موفقیت های ورزشی و علمی آنان باید کمک کنند تا کوثر و امثال او، به مدارج عالی که واقعاً لیاقت آن را هم دارند، برسند.

 

به خاطر نبود اسپانسر نتوانستیم کوثر را در بزرگ ترین فستیوال بین المللی کوهنوردی کرمانشاه همراهی کنیم

وی در همین راستا با تکیه بر مهارت های متعدد کوثر در شنا، کوهنوردی حرفه ای، دوندگی، طناب زنی و دوچرخه سواری ادامه می دهد: کوثر در رشته هایی که نام بردم تبحّر دارد، اما به صورت کاملاً حرفه ای، صخره نوردی و سنگ نوردی را دنبال می کند، اما متأسفانه با اینکه استعداد کوثر بسیار بالاست، با نظر به شرایط فعلی مان، به خاطر مشکلات مالی و نبود اسپانسر و حمایت های کافی ترس آن را داریم که از شرکت در مسابقات بین المللی و جهانی محروم بماند، هم چنان که به خاطر نبود هزینه، نتوانستیم او را در بزرگ ترین فستیوال بین المللی کوهنوردی کرمانشاه شرکت دهیم، در حالی که اگر حمایت می شدیم، با شرکت کوثر در آن فستیوال، می توانستیم آینده خوب و مؤثری را برای او رقم بزنیم.

با شنیدن این صحبت های برخاسته از دل این مادر که خود از فعالان این رشته ورزشی است و بعد از ازدواجش با تشویق های همسر ورزشکارش، کوهنوردی را شروع کرده، و به همراه همسر و دو فرزند نونهالش کوثر و کیانا آن را همچنان دنبال می کند و از نبود حمایت ها دلش به درد آمده، جز سکوت و اندیشدن به فرجام این ورزشکار نونهال در آرزوی قهرمانی و این خانواده چهار نفره ورزشکار، چیزی جز این نمی یابم که بپرسم، به عنوان عضو کوچکی از جمع رسانه ای استان، چه کمکی از دست ما بر می آید، بپرسم و با پرسش مجدد آن، به این گفتگوی صمیمی و برآمده از دل، پایان دهم و تنظیم آن را امید و نقطه عطفی برای تفکر و تلنگری در اذهان فرهیختگان و اندیشه مندان، ورزشکاران و ورزش دوستان و …. قرار دهم….. و او چه زیبا پاسخ می دهد: شما با معرفی کوثر و امثال او، باعث افزایش انگیزه تمرینات و پیشرفت او می شوید و این بهترین کمک از سوی رسانه هاست و ما از این بابت از شما متشکریم….. آری بعد از آن، دیگر من مانده ام که چه پاسخی برای این سؤالم بیابم که دیگران با نداشته های شان چه می کنند، و ما با داشته های مان چه می کنیم؟؟!!!

گزارش / مریم خدابخش