مرتفع ساختن مهمترین چالش‌های صنعت زنبورداری در استان آذربایجان شرقی
مرتفع ساختن مهمترین چالش‌های صنعت زنبورداری در استان آذربایجان شرقی

صنعت زنبورداری در استان آذربایجان شرقی با چالش‌های جدی در زمینه بازاریابی، تأمین ملکه‌های اصلاح‌شده و کمبود نقدینگی مواجه است. گزارشی جدید از مرکز تحقیقات کشاورزی استان، راهکارهایی برای ارتقاء تولید عسل و محصولات جانبی کندو و بهبود وضعیت اقتصادی زنبورداران ارائه می‌دهد.به گزارش صدای آناک به نقل از روابط عمومی سازمان جهادکشاورزی استان، عضو […]

صنعت زنبورداری در استان آذربایجان شرقی با چالش‌های جدی در زمینه بازاریابی، تأمین ملکه‌های اصلاح‌شده و کمبود نقدینگی مواجه است. گزارشی جدید از مرکز تحقیقات کشاورزی استان، راهکارهایی برای ارتقاء تولید عسل و محصولات جانبی کندو و بهبود وضعیت اقتصادی زنبورداران ارائه می‌دهد.
به گزارش صدای آناک به نقل از روابط عمومی سازمان جهادکشاورزی استان، عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی آذربایجان شرقی اظهار کرد: استان آذربایجان شرقی با تنوع گیاهی و اقلیمی غنی خود، به عنوان یکی از مناطق برتر تولیدکننده عسل در کشور شناخته می‌شود. ارتفاعات و آب و هوای متنوع این استان، طیف وسیعی از منابع گل را ایجاد می‌کند که به تولید عسل‌های با کیفیت در کشور کمک می‌کند.
لیلا قره داغی در ادامه اشاره کرد: گزارش علمی- تحلیلی حاضر به تحلیل وضعیت زنبورداری استان در طی سال‌های مختلف از لحاظ تعداد کندو، متوسط عملکرد به ازای هر کندو، میزان تولیدات محصولات جانبی کندو در شهرستان‌های مختلف استان پرداخته و همچنین جایگاه صنعت زنبورداری استان را در کشور مشخص می‌کند. تحلیل انجام شده نشان می‌دهد که در طی سال‌های اخیر، در برخی از شهرستان‌های استان، زنبورداری از حالت تک‌محصولی خارج شده و زنبورداران به تولید محصولات جانبی کندو نیز پرداخته‌اند، اما میزان تولید این محصولات نسبت به تعداد کندوهای موجود در سطح استان، قابل توجه نیست.
وی افزود: با توجه به اهمیت بالای اقتصادی محصولات جانبی کندو، از قبیل زهر، ژل رویال، بره‌موم و… هموار کردن مسیر تولید این محصولات برای زنبورداران، امری ضروری به نظر می‌رسد که لازمه آن ارتقاء دانش و برگزاری کلاس‌های آموزشی ترویجی و همچنین رفع مشکلات بازاریابی و فروش محصولات است.
عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی آذربایجان شرقی تصریح کرد: گزارش حاضر، مهمترین چالش‌های صنعت زنبورداری و راهکارهای عملی برای رفع این چالش‌ها را روشن می‌کند. با استفاده از اطلاعات به دست آمده از این گزارش تحلیلی، می‌توان برنامه‌ریزی‌های منسجمی برای رفع شکاف‌های موجود در صنعت زنبورداری تدوین کرده و باعث رونق این صنعت در استان شد.
وی ضمن اشاره به اهمیت جایگزینی کندوهای بومی با کندوهای مدرن، ادامه داد: با توجه به اینکه مشکل اصلی زنبورداران در سطح استان، مربوط به بازاریابی و فروش محصولات کندو، از جمله عسل به عنوان مهمترین تولید کندو در این مناطق است، ضرورت استانداردسازی کیفیت عسل اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد که این امر می‌تواند مشوقی برای خرید این محصول ارزشمند توسط مصرف‌کنندگان باشد. علاوه بر استانداردسازی کیفیت عسل، با توجه به اینکه عسل یک ماده ارزشمند غذا – دارو است و خاصیت دارویی آن به شدت به منبع گل بستگی دارد، آنالیز عسل‌های مناطق مختلف و معرفی آن به بازار به عنوان عسل برند می‌تواند هم قیمت عسل را چندین برابر قیمت معمول در کشور افزایش دهد و هم از لحاظ اقتصادی به زنبورداران کمک کند. این امر همچنین قوت قلبی برای مصرف‌کنندگان این ماده ارزشمند خواهد بود. لازمه اجرای این طرح، مساعدت‌های اتحادیه‌ها و تعاونی‌ها با زنبورداران است.
قره داغی همچنین بیان کرد: اطلاعات مربوط به آمارنامه‌ها و مطالعات انجام شده نشان می‌دهد که اکثر زنبورداران استان روی تولید عسل تمرکز دارند. با توجه به اهمیت اقتصادی بسیار بالای تولیدات جانبی کندو، لزوم برگزاری کلاس‌های آموزشی و ترویجی برای تولیدات غیر از عسل (مانند ژل رویال، زهر و بره‌موم) به شدت احساس می‌شود.
عضو هیات علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی گفت: کمبود نقدینگی از مشکلات عمده زنبورداران است که ارگان‌های دولتی می‌توانند با ارائه تسهیلات به زنبورداران و همچنین تأمین نهاده‌ها (مانند شکر) با قیمت مناسب، کمک موثری در جهت مرتفع ساختن این دغدغه مهم داشته باشند.
وی افزود: یکی دیگر از مشکلات اصلی زنبورداری در کشور ما، تأمین ملکه‌های اصلاح‌شده و پرتولید است. همکاری اتحادیه‌ها و تعاونی‌ها در این زمینه می‌تواند به زنبورداران کمک کند تا بدون دغدغه، ملکه‌های مورد نیاز زنبورستان‌های خود را از منابع مطمئن تأمین کنند. همچنین، یکی از مشکلات اساسی زنبورداری در کشور، استفاده بی‌رویه از آنتی‌بیوتیک‌ها و باقی‌ماندن آن‌ها در عسل و سایر محصولات کندو است که به عنوان مهمترین عامل کاهش کیفیت عسل تولیدی شناخته می‌شود. برای رفع این مشکل، نیاز است که زنبورداران دوره‌های آموزشی و توجیهی در این رابطه گذرانده و همچنین استفاده از پروبیوتیک‌ها و پری‌بیوتیک‌ها به عنوان راهی مؤثر در جهت افزایش ایمنی زنبور و سلامت کلنی مورد توجه قرار گیرد.